PAVOHOVAHA-brug
Gastbijdrage van Harrie van der Meulen
Toen Marius zo’n vier jaar geleden de Partij voor het Onnut van het Algemeen (PAVOHOVAHA) lanceerde, was ik meteen enthousiast. In een mate zelfs die tegen het uitgangspunt van de partij indruiste. Niet gehinderd door valse bescheidenheid zag ik voor mezelf wel een rol weggelegd. Lid worden van de klankbordgroep van de assistent van een backbencher leek me wel wat.
Mijn ambities waren waarachtig niet gering. Met de dadendrang van een nieuw bekeerde begon ik terstond te filosoferen over beleidsnota’s en voorstellen waarmee De Partij zich kon profileren. Omdat ik zo snel niks kon bedenken, ontliep ik een gewis prematuur royement. Bijtijds verviel ik gelukkig weer in onthaast geslenter en gedreutel en werd ik weer een slapend lid van PAVOHOVAHA. Tot ongeveer twee weken geleden.
Een paar keer per jaar begeef ik mij voor een wat langer blokje om met de hond naar het paradijs van licht, lucht en ruimte, te weten Schalkwijk. En elke keer verwijt ik mezelf dat ik daar niet vaker kom. Het zuidelijke gedeelte bij de Molenplas kan me zeer bekoren, maar favoriet is – uiteraard, zou ik bijna zeggen – het terrain vague tussen grofweg de Engelandlaan en het Spaarne. Er zijn mensen die liever in een vochtige, donkere kelderwoning in het oude centrum wonen dan – voor hetzelfde geld – op acht hoog in Schalkwijk met vanaf het zonnige balkon prachtig uitzicht op park, Spaarne en Grote Bavo. Ik zou het wel weten als ik moest kiezen.
Een ding staat me echter nog steeds fors tegen qua Schalkwijk en dat is de entree. De drukte en de lelijkheid in het gebied bij de Schipholweg en de fuik van de Buitenrustbrug. Een niemandsland, dat de wandelaar het gevoel geeft dat hij van de ene stad naar een andere gaat. Toen ik twee weken geleden op het eind van de Belgixc3xablaan over het Spaarne naar de overkant keek en recht tegenover me de Spaarnelaan zag liggen, had ik een eureka-moment. Daar moet een hoge brug voor wandelaars en – vooruit – fietsers komen! Of xe2x80x93 goedkoper – een pontje. Stel je eens voor hoe je al kuierend vanuit Schalkwijk over die brug of met de pont via de rustige en fraaie dreven van Tuinwijk, Zuiderhout en Hout naar het centrum kan wandelen! Geniaal, toch? Een echt onversneden PAVOHOVAHA-project, niet gericht op 3 minuten tijdwinst (Zuidtangenttunnel), maar op verbetering van de infrastructuur voor de levensgenietende slenteraar, die aldus de stad meer als een geheel kan ervaren.
De vraag is natuurlijk of er ‘draagvlak’ voor zo’n initiatief zou zijn. Anders gezegd: Zouden de wat meer praktisch ingestelde medeburgers er ook wat aan hebben? Dat leek me evident. Voor de bewoners van Haarlem-Zuid komen bijvoorbeeld het Kennemer Gasthuis, de Vrije School, de JeugdRIAGG en de Vomar op de Belgielaan ineens heel dichtbij. En dan hebben we het nog niet over al het moois en functioneels wat de herstructuringsprocessen voor Schalkwijk tot 2050 voor hen in petto hebben. Voor Schalkwijkers worden scholen en strand en nog veel meer beter bereikbaar.
En toen was het tijd om eens te kijken wat zo’n brug moest gaan kosten en hoe het met de bestemmingsplannen zat. Gedurende een uur bevond ik mij in de wereld van overspanningsdelen, pilotstudies, RONA-richtlijnen, PvE’s, fietsgoten, waarderingskaarten, voorzieningen van openbaar nut (!), VAC, landhoofden, Ballast Nedam en prioriteringen. Daarna was het hoog tijd om met de hond een wandelingetje maken door het Ramplaankwartier en Duinvliet. Wees gerust: Wat mij betreft, horen jullie niks meer van de PAVOHOVAHA-brug over het Spaarne.
Richard S says:
19 July 2009 at 01:04Daar voer ooit een pontje. Dat wil zeggen, iets noordelijker, ter hoogte van boerenhofstee Overhout (nr 109) – van 1911 tot 1924 gerund door de ‘Vereeniging tot Bevordering der Belangen van de Bewoners van de Beide Oevers van het Zuider Buiten Spaarne’.
Plannen om weer een pontje te laten varen zijn er al jarten bij de gemeente, en dan nu bij de Belgielaan, zeker als daar het geplnde theehuis verrijst. Maar er is ook een idee van een fietsbrug. Sterker nog: de provincie heeft al ruim een jaar geleden aangegeven dat die brug in aanmerking zou kunnen komen voor financiering uit een speciaal potje fietsgelden. De gemeente Haarlem heeft echter tot nu toe verzuimd een aanvraag daarvoor in te dienen en dat potje is al aardig leeg aan het raken.